Een optimaler moment en beter resultaat voor tweede spoor
Perspectief mag aan de slag met twee projecten om tweede spoortrajecten te innoveren en verbeteren! In het tweede project wordt onderzocht hoe het tweede spoortraject geoptimaliseerd kan worden en hoe het psychologisch kapitaal (de positieve eigenschappen die helpen om problemen op te lossen en uitdagingen aan te gaan) van medewerkers beter ondersteund kan worden om de kans op een succesvolle re-integratie tweede spoor te vergroten.
Yara Bassa is vanuit Perspectief betrokken bij dit onderzoek. Hieronder vertelt zij meer over de aanleiding en het doel van het onderzoek en hoe het vraagstuk wordt onderzocht.
Wat is de aanleiding van het onderzoek?
“In de praktijk blijkt dat tweede spoortrajecten vaak pas laat ingezet worden (slechts een deel van de trajecten start in het eerste ziektejaar)", vertelt Yara. "Hierdoor heeft een tweede spoorbegeleider vaak minder dan een jaar de tijd voor iemand. Het is per situatie verschillend, maar in sommige situaties is dit te weinig. Bijvoorbeeld als een kandidaat een enorme loopbaanswitch moet maken.”
“Ook zijn tweede spoortrajecten lang niet altijd succesvol. Wanneer iemand langdurig uitvalt, verandert er veel. Hierdoor moet er vaak op verschillende fronten iets aangepast worden. Dit kan onzekerheid met zich meebrengen. Helemaal als blijkt dat iemand niet meer kan terugkeren in zijn of haar eigen werk. Het is daarom belangrijk om de kandidaat op een goede manier te ondersteunen en rekening te houden met de psychologische aspecten.”
Wat is het doel van het onderzoek?
“We willen achterhalen welke factoren een rol spelen bij het bepalen van het optimale moment om een tweede spoortraject in te zetten en hoe we medewerkers zodanig kunnen ondersteunen zodat zij klaar zijn om een keuze te maken voor bijvoorbeeld ander werk. Het uiteindelijke doel is om te komen tot een praktische handreiking en training die door allerlei re-integratiebureaus in Nederland kan worden ingezet en die het UWV accepteert.”
Hoe gaan jullie dit onderzoeken?
“Voor het onderzoek werken we samen met de HAN University of Applied Sciences, Bijzonder Lectoraat Arbeidsdeskundigheid (AD), Veluwe Portaal, Arbeidsdeskundig Kennis Centrum (AKC), MIND, Stichting Jongeren en Kanker en de RSI-vereniging.”
“Het onderzoek heeft zes verschillende werkpakketten (fases). Werkpakket één en twee richten zich enerzijds op het verkrijgen van inzicht in de factoren die een rol spelen bij het bepalen van het optimale moment om een tweede spoortraject in te zetten. Anderzijds richten deze werkpakketten zich op het onderzoeken van wat er nodig is om het psychologisch kapitaal van medewerkers te versterken. Het inventariseren van de factoren gebeurt door middel van dossier-, literatuur- en kwalitatief participatieonderzoek. In het kwalitatief participatieonderzoek doen we groepsinterviews met focusgroepen. Hieraan nemen verschillende professionals, zoals bedrijfsartsen, verzuimconsultants en tweede spoorbegeleiders deel. Daarnaast nemen werkgevers en medewerkers ook deel aan de interviews.”
“De inzichten en resultaten die uit de eerste twee fases van het onderzoek komen, vormen de basis voor een nieuwe handreiking en training die we in de latere fases van het onderzoek verder ontwikkelen. In de laatste fase testen en evalueren we deze handreiking en training en beoordelen we de effecten ervan. In totaal duurt het hele onderzoek vier jaar.”
Benieuwd naar het andere onderzoek? Lees dan dit verhaal.
